v
a
n

r
o
y
e
n











 

 
zonder titel
meer informatie op:www.vanroyenart.nl


                                     Portret van een edelman

                                     Verzot op de lijn
                                     in drift bewogen
                                     doch traag en zoekend,
                                     onophoudelijke dwang
                                     portret van een edelman
                                     portret van een blinde
                                     de stoot van de kleerhanger
                                     is raak
                                     In diepe lagen wroetend
                                     bruine stilte lokt
                                     hij vocht, en in zijn moeders
                                     armen brak het kruis
                                     portret van een edelman
                                     portret van een blinde
                                     vochtige warmte als morsig rood
                                     op een schrale huid,
                                     en lege handen
                                     waarin geluk schudt om niet
                                     De tijd braakt
                                     trage lijn o grote liefde
                                     langs het jaagpad trekt
                                     een kind de schuit
                                     portret van een edelman
                                     portret van een blinde
                                     resolute kritiek in
                                     de pose van een vrouw
                                     verlamt
                                     een houten been
                                     met rubberen dop
                                     geen voet
                                     trapt
                                     de egel zwijgt
                                     portret van een edelman
                                     portret van een blinde
                                     zelfgenoegzaam door ogen verraden
                                     geveinsd verlangen
                                     hij die de spreker kleineert
                                     schuifelt voort
                                     op strak gespannen touwen
                                     zacht
                                     tikt de stok van een blinde

                                     van Royen en Emiel van Staveren